آموزش متغیرهای جاوا

140 زمان تقریبی مطالعه 3 دقیقه

برنامه ها با دستکاری داده ی واقع در حافظه کار می کنند. داده می تواند عدد، متن، آبجکت، اشاره گرهایی به دیگر بخش های حافظه، و موارد دیگر باشد . داده نام گذاری می شود، طوریکه در صورت نیاز می تواند مجددا فراخوانده شود . نام و مقدار آن با عنوان متغیر (Variable) شناخته می شوند. ما با مقادیر عددی شروع می کنیم .
برای ذخیره ی یک عدد در جاوا، باید گزینه های زیادی داشته باشید. تمام اعداد مانند 8 ، 10 ، 12 و غیره با استفاده از متغیر int ذخیره می شوند . ( Int مخفف integer )عددصحیح می باشد. اعداد ممیز شناور مانند 8.4 ، 10.5 ، 12.8 و غیره با استفاده از متغیر دوگانه ذخیره می شوند. شما ذخیره سازی را با یک علامت تساوی = انجام می دهید. اجازه بدهید چند مثال را بررسی کنیم می توانید از کد FirstProject برای این مثال ها استفاده کنید .

برای تنظیم یک عدد کامل )عدد صحیح(، موارد زیر را به متود main از بخش قبل اضافه کنید :

public static void main(String[ ] args) {

int first_number;

System.out.println("My First Project");

}

بنابراین برای اینکه به جاوا بگویید که می خواهید یک عدد کامل را ذخیره کنید، ابتدا لغت int را تایپ کنید که پس از آن یک فاصله قرار می گیرد. سپس لازم است برای متغیر عدد صحیح خود یک نام انتخاب کنید. شما می توانید هر نامی که می خواهید برای آنها انتخاب کنید، اما در این مورد قوانینی نیز وجود دارد .
نام متغیرها نباید با عدد شروع شود. بنابراین نام first_number درست می باشد اما نام 1st_number درست نیست. می توانید اعداد را در هرجایی از نام متغیر به جز ابتدای آن قراردهید. نام های متغیرها نمی تواند مشابه لغات کلیدی Java باشد.نمی توانید در نام های متغیرها فاصله داشته باشید. اطلاعیه ی متغیر int first number ، خطایی را دریافت خواهد کرد. ما از متغیرهای تاکید شده استفاده کرده ایم، اما متداول این است که حرف اول با حروف کوچک انگلیسی و حرف بعدی یا بقیه ی حروف را با حرف بزرگ انگلیسی نوشته شوند : firstNumber, myFirstNumber

نام های متغیرها موارد هوشمندی هستند، بنابراین firstNumber و FirstNumber نام های متفاوتی برای متغیرها می باشند .

متغیر int
برای ذخیره ی موردی در متغیری به نام first_number ، یک علامت تساوی و سپس مقداری مورد نظر برای ذخیره را تایپ کنید :

public static void main(String[ ] args) {

int first_number;

first_number = 10;

System.out.println("My First Project");

}

بنابراین این برنامه به جاوا می گوید که می خواهید مقداری از 10 را در متغیر عدد صحیح که first_number نامیده ایم، ذخیره کنید .
اگر تمایل دارید، می توانید تمام این کار را در یک خط انجام دهید :

public static void main(String[ ] args) {

int first_number = 10;

System.out.println( "First number = " + first_number );

}

متغیر ها را به صورت زیر نیز میتوانید تعریف کنید

1	int first_number, second_number, answer;

در این حالت شما 3 متغیر از نوع int تعریف کرده اید بجای اینکه 3 بار به صورت زیر بنویسید:

int first_number;

int second_number;

int answer;

متغیر Double

متغیر double می تواند اعداد خیلی بزرگ یا کوچک را در خود داشته باشد . حداکثر و حداقل مقادیر 17 می باشد که با 307 صفر دنبال می شود .
متغیر double برای نگهداری مقادیر ممیزی شناور نیز استفاده می شود. یک مقدار ممیزی شناور عددی مانند 8.7 ، 12.5 ، 10.1 و غیره می باشد. به عبارت دیگر این عدد ممیزی در انتها دارد. اگر سعی کنید یک مقدار ممیزی را در یک متغیر int ذخیره کنید، NetBeans زیر کد پیش فرض را خط خواهد کشید. اگر سعی کنید برنامه را اجرا کنید، کامپایلر یک پیغام خطا ارائه می دهد.

double first_number, second_number;

first_number = 10.5;

second_number = 20.8;

متغیرهای Short و Float

دو نوع متغیر دیگری که می توانید استفاده کنید short و float می باشند. متغیر short برای ذخیره ی اعداد کوچکتر استفاده می شود و دامنه ی آن بین منفی 32768 و مثبت 32767 می باشد. اگر مطمئن هستید که متغیری را که مخواهید ذخیره کنید، بیشتر از 32767 و کمتر از -32768 نیست، باید فقط از متغیر short استفاده کنید .

متغیر double را که استفاده کردیم، می تواند اعداد ممیزی شناور واقعا بزرگ را ذخیره کند. به جای استفاده از double ، متغیر float نیز می تواند استفاده شود. هنگام ذخیره ی یک مقدار در یک متغیر float ، نیاز به حرف f در انتهای آن دارید. مانند مورد زیر :

float first_number, second_number;

first_number = 10.5f;

second_number = 20.8f;

متغیر String

همانند ذخیره ی مقادیر عددی، متغیرها می توانند متن را در خود حفظ کنند . شما میتوانید تنها یک کاراکتر یا چندید کاراکتر را ذخیره کنید. برای ذخیره ی تنها یک کاراکتر، متغیر char استفاده می شود. گرچه معمولا تمایل دارید بیشتر از یک کاراکتر را ذخیره کنید. برای انجام این کار نیاز به متغیر نوع رشته ای دارید. برای برقراری یک متغیر string ، لغت String را تایپ کنید که پس از آن نام متغیر قرار می گیرد. توجه داشته باشید که در لغت String حرف S بزرگ نوشته شده است. مجددا خط با یک نقطه ویزگول به پایان می رسد . با تایپ کردن یک علامت تساوی، یک مقدار جدید را به متغیر string خود اختصاص دهید. پس از علامت تساوی متنی را که می خواهید ذخیره کنید، بین دو علامت نقل قول ” قرار می گیرد :